قاعده ۲۹

تقدیر به آن معنا نیست که مسیر زندگیمان از پیش تعیین شده.

به همین سبب این که انسان گردن خم کند و بگوید: «چه کنم، تقدیرم این بوده»، نشانه‌ی جهالت است.

تقدیر همه‌ی راه نیست، فقط تا سر دو راهی‌هاست.
گذرگاه مشخص است، اما انتخاب گردش‌ها و راه‌های فرعی در دست مسافر است.

پس نه بر زندگی‌ات حاکمی و نه محکوم آن.