ایرج میرزا ..

ایرج میرزا ..

طبع من این نکته چه پاکیزه گفت
سهل بود خوردن افسوسِ مفت



مردم این ملک ز که تا به مه
هیچ ندانند جز احسنت و زه



هر کسی اندر غم جان خود است
فارغ از اندیشه ی نیک و بد است



بعد که مُردم،همه یادم کنند
رحمت وافر به نهادم کنند



زانچه پس از مرگ برایم کنند
کاش کمی حین بقایم کنند



دل به کف غصه نباید سپرد
اول و آخر همه خواهیم مرد