امام صادق (ع) فرمود:

امام صادق (ع) فرمود:
پدرم مردی را دید که پسرش همراهش راه می‌رفت و به بازوی پدر تکیه کرده بود، (وقتی این جریان را دید) تا زنده بود از روی ناراحتی و خشم با او صحبت نکرد.
بحارالانوار جلد ۷۴ صفحه ۶۴
دیدگاه ها (۲)

امام صادق عليه السلام:منّت نهادن، خوبى را از بين مى بردالمَن...

امام صادق عليه السلام:پسرها نعمت اند و دخترها حسنه. خداوند، ...

امام صادق عليه السلام:ستمگر بر گِرد نفْس خويش می‌چرخدو ميانه...

خسف | قصه بیست و هشتم: امام صادق (ع) (بخش پایانی)

خسف | قصه سی ام: امام کاظم (ع) (بخش اول)

خسف | قصه بیست و نهم: ابوحنیفه و مالک (بخش پایانی)

💕امیرالمومنین عليه السلام:عذرخواهى، دليل خردمندى است. المَعذ...

خسف | قصه بیست و هفتم: امام باقر (ع) (بخش پایانی)

خسف | قصه بیست و هشتم: امام صادق (ع) (بخش اول)

فاصله یک لبخند تا جنون

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط