دعای مردم شب زنده دار می گیرد

دعای مردم شب زنده دار می گیرد

همیشه از سر اخلاص، کار می گیرد

ره گلوی مرا اشک شوق باز نکرد

مگر چقدر دل انتظار می گیرد؟

بیا که دست تو را ذوالفقار می بوسد

بیا که دست تو را کردگار می گیرد

چقدر عاشق شب زنده دار داری تو

چقدر بغض که در شام تار می گیرد

به چهار فصل گدایان همیشه باران هست

عنان دیده ی ما را بهار می گیرد

سر قرار تو آخر ز جان گذر بکنیم

طواف کیست که ما را قرار می گیرد؟

به موی و روی تو آویخته است در همه عمر

کسی که دامن لیل و نهار می گیرد

تمام هفته به امید جمعه سرحالم

غروب جمعه دلم هفت بار می گیرد

دم مسیح ز تیغ دو دم دمد بیرون

دمی که دست تو از ذوالفقار می گیرد