بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
از این‌ رو، در آیه بعد از آیه 17 از سوره نساء فرمود: وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّى إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا - و توبه كسانى كه گناه مى‌كنند تا وقتى كه مرگ يكى از ايشان دررسد مى‏‌ گويد اكنون توبه كردم پذيرفته نيست و نيز توبه كسانى كه در حال كفر مى‏‌ميرند پذيرفته نخواهد بود آنانند كه برايشان عذابى دردناك آماده كرده‏‌ايم.(سوره نساء آیه 18)
پس، نه تنها نباید به سوی عصیان و گناه برویم، بلکه اگر به دلیل نادانی و بی‌خردی - جهالت، مرتکب گناه یا گناهانی شدیم، باید زود ترک کنیم و به سوی حق باز گردیم، چرا که ممکن است دیرشود و دیگر امکان بازگشت و اصلاح وجود نداشته باشد.
حضرت امام مهدی علیه السلام: یَعْمَلُ کُلُّ امْرِیء مِنْکُمْ ما یَقْرُبُ بِهِ مِنْ مَحَبَّتِنا، وَ لْیَتَجَنَّب ما یُدْنیهِ مِنْ کَراهیَّتِنا وَ سَخَطِنا، فَاِنَّ امْرَءاً یَبْغَتُهُ فُجْاهٌ حینَ لا تَنْفَعُهُ تَوْبَهٌ، وَ لا یُنْجیهِ مِنْ عِقابِنا نَدَمٌ عَلی حُوبَه - هر یک از شما باید عملی را انجام دهد که سبب نزدیکی به ما و جذب محبّت ما گردد؛ و باید دوری کند از کرداری که ما نسبت به آن، ناخوشایند و خشمناک می باشیم. پس چه بسا شخصی در لحظه‌ای توبه کند که دیگر به حال او سودی ندارد و نیز او را از عِقاب و عذاب الهی نجات نمی‌ بخشد.(بحارالانوار: ج 53، ص 176)
حتی کفار و مشرکانی پس از 20 یا 30 یا حتی 40 سال، بازگشتند و ایمان آوردند و پاک شدند. چه الگوی خوبی است شهید حرّ که در ساعات آخر عمر بازگشت و اقدام به اصلاح گذشته نمود و در رکاب سیدالشهداء علیه السلام مجاهدت نمود و اولین شهید عاشورا گردید.(پایان)