حکمت ۵۱ نهج البلاغه

حکمت ۵۱ نهج البلاغه

«عَيْبُكَ مَسْتُورٌ، مَا أَسْعَدَكَ جَدُّكَ.»

توضیح و معنای حکمت
امام علی علیه‌السلام در این جمله یک حقیقت روان‌شناختی و اجتماعی بسیار عمیق را بیان می‌کند:
وقتی بخت و اوضاع زندگی انسان خوب است؛
یعنی از نظر مالی، اجتماعی یا جایگاه شخصی در موقعیت مطلوبی قرار دارد،
مردم عیب‌ها و خطاهای او را نمی‌بینند یا نادیده می‌گیرند.
اما اگر روزگار برگشت کرد و انسان دچار سختی و افت موقعیت شد،
همان مردم ـ و حتی گاهی دوستان ـ عیب‌های او را آشکار می‌کنند و او را سرزنش می‌نمایند.

پیام اخلاقی حکمت
1. نباید به خوشی‌های دنیا مغرور شد؛ چون این موقعیت ممکن است پنهان‌کننده‌ی ضعف‌های اخلاقی ما باشد.
2. انسان باید عیب‌های خود را در زمان آسایش اصلاح کند؛
نه آن‌که فکر کند چون کسی عیب او را نمی‌بیند، عیبی ندارد.
3. ارزش انسان به پاکی درون و عمل اوست، نه به بخت و شهرت و مقام.

#نهج_البلاغه_حکمت51
#نهج_البلاغه_محور_بندگی
#نزاجا
#لجمن_آبان_404
#لجمن_04_8_605