بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
شاهدید که مقوله حجاب، هیچ گاه از تاریخ ملت ایران، جدا نشده است والبته بیشترین نمود و ظهورش، در حجاب بانوان بوده است؛ چه در عصر هخامنشیان و حجابی که فقط از ادب زن ایرانی بود -چه در اعصار انتشار یهودیت و مسیحیت در ایران - چه در عصر شکوفایی اسلام عزیز - چه در دوران مشروطه و وورد بیمارگونه روشنفکری به ایران -چه در عصر رضا شاه و کشف حجاب آتاترکی - چه در عصر محمد رضا و رفتن به سوی دروازههای تمدن، با لخت شدن برخی از دختران و بانوان در انظار - و چه در عصر جمهوری اسلامی ایران و رویکرد مجدد اذهان عمومی به اسلام و تقوا و البته مقابله شدید با این رویکرد، در سطح داخلی و بینالمللی، و به ویژه در میدان جنگ نرم در فضای مجازی!
اما، مقصود ما در این مجال کوتاه، سخن از حجاب در چارچوب پوشش بانوان نمی باشد، این خودش فرعی بر اصل است، و اصل همان ساحت قدس الهی و قوانین تکوینی او در خلقت است که در تشریع به صورت احکام وضع و بیان شده است. تمامی احکام همین طورند.
عالم هستی در حجاب است:
عالم هستی، تجلی جمال الهی است و جمال همیشه در حجاب است، حجابهای تو در تویی که هر چه مَحرمتر شوی، بیشتر کنار میروند، تا برسی به مقام شهادت و حقایق مشهود تو گردند. چنان که امام خمینی رحمة الله علیه، به استناد آن حدیث معروف فرمودند: شهید نظر می کند به وجه الله.
بله، آنان که اهل شناخت - معرفت میشوند، و به این معرفت ایمان میآورند، جرق ههای عشق به محبوب در دل شان روشنی میبخشد و سپس گام به گام، با زحمت و البته شوق فراوان، در تقرب و لقای محبوب میکوشند: فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا - حال به این عالم هستی، از معنا گرفته تا ماده و مراتب اسفل آن بنگرید و بگویید: چه چیزی در حجاب نیست؟!(سوره کهف بخشی از آیه آیه 110)
نه فقط فرشتگان معظم و بسیار مقرب، بلکه همین فرشتگانی که به همراه هر کسی هستند،او را درجوانب گوناگون محافظ میکنند، خوب و بدش را مینویسند و یا برایش دعا میکنند و همه در حجب نورانی هستند و دیده نمی شوند.
وحی در حجاب است و در حجاب القا یا بیان میگردد و آنگاه که به ما میرسد نیز باطنش در حجاب ظاهرش مستور است،چنان که حقیقتش در حجاب مفاهیم و مفاهیمش در حجاب معانی و معانیاش در حجاب کلام قرار گرفته است:(ادامه دارد...)
قسمت اول :
شاهدید که مقوله حجاب، هیچ گاه از تاریخ ملت ایران، جدا نشده است والبته بیشترین نمود و ظهورش، در حجاب بانوان بوده است؛ چه در عصر هخامنشیان و حجابی که فقط از ادب زن ایرانی بود -چه در اعصار انتشار یهودیت و مسیحیت در ایران - چه در عصر شکوفایی اسلام عزیز - چه در دوران مشروطه و وورد بیمارگونه روشنفکری به ایران -چه در عصر رضا شاه و کشف حجاب آتاترکی - چه در عصر محمد رضا و رفتن به سوی دروازههای تمدن، با لخت شدن برخی از دختران و بانوان در انظار - و چه در عصر جمهوری اسلامی ایران و رویکرد مجدد اذهان عمومی به اسلام و تقوا و البته مقابله شدید با این رویکرد، در سطح داخلی و بینالمللی، و به ویژه در میدان جنگ نرم در فضای مجازی!
اما، مقصود ما در این مجال کوتاه، سخن از حجاب در چارچوب پوشش بانوان نمی باشد، این خودش فرعی بر اصل است، و اصل همان ساحت قدس الهی و قوانین تکوینی او در خلقت است که در تشریع به صورت احکام وضع و بیان شده است. تمامی احکام همین طورند.
عالم هستی در حجاب است:
عالم هستی، تجلی جمال الهی است و جمال همیشه در حجاب است، حجابهای تو در تویی که هر چه مَحرمتر شوی، بیشتر کنار میروند، تا برسی به مقام شهادت و حقایق مشهود تو گردند. چنان که امام خمینی رحمة الله علیه، به استناد آن حدیث معروف فرمودند: شهید نظر می کند به وجه الله.
بله، آنان که اهل شناخت - معرفت میشوند، و به این معرفت ایمان میآورند، جرق ههای عشق به محبوب در دل شان روشنی میبخشد و سپس گام به گام، با زحمت و البته شوق فراوان، در تقرب و لقای محبوب میکوشند: فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا - حال به این عالم هستی، از معنا گرفته تا ماده و مراتب اسفل آن بنگرید و بگویید: چه چیزی در حجاب نیست؟!(سوره کهف بخشی از آیه آیه 110)
نه فقط فرشتگان معظم و بسیار مقرب، بلکه همین فرشتگانی که به همراه هر کسی هستند،او را درجوانب گوناگون محافظ میکنند، خوب و بدش را مینویسند و یا برایش دعا میکنند و همه در حجب نورانی هستند و دیده نمی شوند.
وحی در حجاب است و در حجاب القا یا بیان میگردد و آنگاه که به ما میرسد نیز باطنش در حجاب ظاهرش مستور است،چنان که حقیقتش در حجاب مفاهیم و مفاهیمش در حجاب معانی و معانیاش در حجاب کلام قرار گرفته است:(ادامه دارد...)
- ۳۲
- ۲۳ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط