سخن از عشق بگو با دل دیوانه ی من

سخن از عشق بگو با دل دیوانه ی من
تا که از عطر تو لبریز شود خانه ی من ...

شبی ای ماه به این کلبه ی من پا بگذار
تا که روشن شود از مهر تو کاشانه ی من ...

ای که مضمون همه شعر و غزل های منی
مـبـر از یـاد غـزل هـای صـمـیـمـانه ی من ...

هست عشقت به خدا هستی و دارایی دل
خـوش نـگهـدار تـو این گـوهـر یـکدانه ی من...

می زنم ناله چنان مرغ شباهنگ مگر
تا به گوش ات برسد بانگ غریبانه ی من ...

آه! چون شمع فشاند گهر از دیده بسی
بـشـنـود آنـکه حـدیـث دل دیـوانه ی من ...

سال ها گرچه گذشته ست ولی مانده هنوز
کوله بار غمت ای عشق بر این شانه ی من ...

گرچه من می روم اما به جهان خواهد ماند
به یقین تـا به ابد قـصـه و افـسـانه ی من ... !!!