وقتی به خونه برگشتم صدای نامجون رو از توی اتاقش شنیدم.

وقتی به خونه برگشتم صدای نامجون رو از توی اتاقش شنیدم.
در نیمه باز بود.
_مامان من نمیتونم همین طوری بهش بگم.
مکث کرد.
_میدونم قرارمون از بچگی بوده اما ویرا حق داره خودش تصمیم بگیره.
قلبم فرو ریخت.
قرار؟
از بچگی؟
نامجون ادامه داد.
_اگه بفهمه من از همون روز اول میدونستم قراره نامزدش بشم، فکر میکنه تمام مدت داشتم بهش دروغ میگفتم.
دستم روی دستگیره متوقف شد.
نامزد؟!من و نامجون؟
صدای قدم هاش اومد و سریع از در فاصله گرفتم.
چند ثانیه بعد از اتاق بیرون اومد.
همین که منو دید رنگش پرید.
_ویرا...
_از کی میدونستی؟
مکث کرد.
_از کی کیم نامجون؟
نگاهش رو پایین انداخت.
_از روزی که با هزار امید به این خونه اومدیم.
با ناباوری خندیدم.
_یعنی تمام این مدت میدونستی خانواده هامون میخواستن ما ازدواج کنیم.؟
_آره
و حتی یه کلمه هم بهم نگفتی؟
_میخواستم خودت اول منو بشناسی.
_ بدون اینکه بدونم چرا انقدر اصرار داشتی ما همخونه بشیم؟
نامجون چند قدم به سمتم برداشت.
_ویرا من...
_نه!الان نمیخوام چیزی بشنوم.
از کنارش رد شدم اما دستم رو گرفت.
_لطفا فقط یه بار بهم گوش کن.
برگشتم سمتش و دستم رو از دستش بیرون کشیدم.
_ تو هیچ حقی نداری برای من تصمیم بگیری.
چیزی نگفت.
و عجیب تر از همه همین سکوتش بود.
بچه ها من خیلی عذر میخوام این چند روز پارت نذاشتم داشتم آهنگ می‌نوشتم خیلی مغزم و ذهنم درگیر بود و اصلا وقت نکردم
قول میدم از فردا مرتب پارت بذارم تازه یه فیک برای بعد از اینم آماده کردم.
فقط لطفا حمایت کنید پارت قبلیش اصلا حمایت نشد