زندگی دوباره من _TR _p2

بریم برای شروع
____________زندگی دوباره من TR p2_____________

ویو میزوکی

من فقط می خواستم یک دختر باشم که لباس های قشنگ میپوشه و با دوستاش هر هفته میره بیرون و راحت تو خانه درس می خواند و نمره های خوبی میاره و ارزو هاش انقدر بزرگ نیست که نتونه بهشون برسه این خواسته زیادیه؟ فکر کنم همینطور باشه
همینطور که داشتم فکر می کردم و راه می رفتم تا زود تر برسم یه خانه صدا هایی هم پس ذهنم میشنیدیم ولی همچین مهم نبود هر چی جلو تر میرفتم صدا بیشتر میشد که بعد یک یکدفعه یک بدن درد زیادی و حس کردم و بعد بی حسی بود
چشمام داشت اروم بسته میشد ولی هنوز می تونستم ببینم ادم هایی که دورم جمع شدن را ببینم  همینطور که می گذشت حس می کردم انگار داره هوا سرد تر میشه ولی سرم به سمت چپ افتاد و با دیدن مایع قرمزی که انگار منبعش سرم بود فهمیدم چی شده
دارم میمیرم لبخندی اروم زدم داشتم با خودم گفتم 《چه زندگی بیهوده ای》
و بعد سیاهی ....
ولی وایسا این نور سفید کور کننده چیه که داره به چشمم می خوره من مطمئنم باید می رفتم جهنم خدایی نکنه دارم می رم بهشت؟ اصلا مگه ممکنه؟
حتی مرگمم اونجور که می خواستم نبود من همیشه یک مرگ با تراژدی می خواستم تو مایه های رومئو ژولیت ولی اخه مرگ در اثر برخورد با کامیون با کیسه خریدی که توش خوراکی کجاش تراژدیه؟
البته برای من یکی که تراژدی حساب میشه از این غمگین تر هست که روی قبرت بنویسن تصادف با کامیون به علت بدون اجازه بیرون رفتن از خانه گفتم کامیون یاد کامیون_کون و کیساکی افتادم وای شت تازه مرگم شبیه کیساکی هم هست
حواسم و دوباره دادم به نوری که دیدم داره به سمتم میاد و وقتی اومد و دقیقا روبه روی من قرار گرفت شروع کرد به حرف زدن با صدای زنانه و بلندی
نور: هی تو دختر، تو بودی که از مرگت ناراصی بودی
با تعجب نگاش کردم و گفتم: مگه نور ها هم حرف میزنند
نور: وایسا اهان ببخشید یک لحظه...
و بعد یک دختر کوچولو ای که به نطر بیشتر از پنج شیش سال سن نداشت از لای نور اومد بیرون و نور از بین رفت و گفت
نور: ببخشید یادم رفت به شکل انسانیم دربیام
دختر کوچولو موهای طلایی و چشم های قرمز رنگی داشت که من و یاد شرور های داستان ها می انداخت و لباسی هم که پوشیده بود رنگش سفید بود
دختر : یادم رفت خودم و معرفی کنم من فرشته تناسخم بهم میگن ایوا
گفتم : فرشته تناسخ؟
ایوا: من مسئول رسیدگی به روح هایی هستم که از مرگشون ناراضی هستن یا نا جوانمردانه مردن و اونهایی که تلاشی توی زندگیشون نکردن یا به نتیجه ای نرسیدن اینجور ادم ها خیلی پیدا میشن که البته بیشترشون هم سرنوشتشون و قبول می کنند و یا میرن به بهشت یا میرن به جهنم البته یک معدود ادم هایی هم هستن که به نظرشان این مرگ بیهوده فایده ای نداره و خب تناسخ پیدا می کنند
گفتم: پس داری می گی تناسخ واقعیه؟
ایوا: خب اره راستش هر چیزی که بتونی بهش فکر کنی واقعی میشه
چشمام و بستم و شروع کردم به فکر کردن به یک بستنی قیفی شکلاتی و وقتی چشمام و باز کردم ی بستنی قیفی بزرگ دیدم
ایوا: واقعا ؟ بستنی؟ انتخاب بهتری نبود
با عصبانیت گفتم: این و یک بچه داره بهم میگه !
ایوا: من بچه نیستم من چندین هزار سال سن دارم
گفتم: اصلا به من چه من بستنی خواستم دخلش به تو چیه؟
ایوا: اه اصلا ولش کن هر چی الان می خواهی چیکار کنی سرنوشتت و قبول کنی یا تناسخ؟
_________اتمام p2__________
اگه خوشتون اومد لایک کنید و ما را به دوستای خودتون معرفی کنید❤