بسم الله الرحمن الرحیم

11 - ‌تا‌ ‌بر‌ ‌شما‌ ‌از‌ آسمان‌ باران‌ پی‌درپی‌ فرستد،

12 - و ‌شما‌ ‌را‌ ‌به‌ اموال‌ و پسران‌ مدد کند، و برایتان‌ باغ‌ها قرار دهد و نهرها پدید آورد

13 - چیست‌ ‌شما‌ ‌را‌ ‌که‌ ‌برای‌ ‌خدا‌ عظمت‌ قائل‌ نمی‌شوید!

14 - و حال‌ آنکه‌ ‌شما‌ ‌را‌ ‌به‌ گونه‌های‌ مختلف‌ آفریده‌ ‌است‌

15 - آیا ندیده‌اید ‌که‌ چگونه‌ ‌خدا‌ هفت‌ آسمان‌ ‌را‌ بالای‌ ‌هم‌ آفرید!

16 - و ماه‌ ‌را‌ ‌در‌ میان‌ ‌آنها‌ روشنی‌ بخش‌ گردانید و خورشید ‌را‌ چراغی‌ قرار داد

17 - و خداست‌ ‌که‌ ‌شما‌ ‌را‌ [چون‌ گیاه‌] ‌به‌ طرز خاصی‌ ‌از‌ زمین‌ رویانید

18 - سپس‌ ‌شما‌ ‌را‌ ‌در‌ ‌آن‌ باز می‌گرداند و باز ‌به‌ طرزی‌ عجیب‌ بیرون‌ می‌آورد

19 - و ‌خدا‌ زمین‌ ‌را‌ ‌برای‌ ‌شما‌ فرشی‌ [گسترده‌] ساخت‌

20 - ‌تا‌ ‌در‌ راه‌های‌ وسیع‌ ‌آن‌ تردّد کنید

21 - نوح‌ ‌گفت‌: پروردگارا! ‌آنها‌ مرا نافرمانی‌ کردند و کسی‌ ‌را‌ پیروی‌ نمودند ‌که‌ مال‌ و فرزندش‌ جز ‌بر‌ زیانکاری‌ وی‌ نیفزود

22 - و دست‌ ‌به‌ نیرنگی‌ بس‌ بزرگ‌ زدند

23 - و گفتند: زنهار، خدایان‌ ‌خود‌ ‌را‌ رها مکنید، و هرگز «ودّ» و «سواع‌» و «یغوث‌» و «یعوق‌» و «نسر» ‌را‌ وانگذارید

24 - و تحقیقا بسیاری‌ ‌را‌ گمراه‌ کردند و [بار خدایا!] ظالمان‌ ‌را‌ جز ضلالت‌ میفزای‌

25 - [‌تا‌] ‌در‌ اثر گناهانشان‌ غرقه‌ گشتند و ‌در‌ آتش‌ ‌در‌ آورده‌ شدند، ‌پس‌ ‌برای‌ ‌خود‌، ‌در‌ برابر ‌خدا‌ هیچ‌ یاوری‌ نیافتند

26 - و نوح‌ ‌گفت‌: پروردگارا! احدی‌ ‌از‌ کافران‌ ‌را‌ ‌بر‌ روی‌ زمین‌ باقی‌ مگذار

27 - ‌که‌ ‌اگر‌ تو ‌آنها‌ ‌را‌ باقی‌ گذاری‌، بندگانت‌ ‌را‌ گمراه‌ می‌کنند و جز پلیدکار ناسپاس‌ نمی‌زایند

28 - پروردگارا! ‌بر‌ ‌من‌ و ‌بر‌ پدر و مادرم‌ و ‌هر‌ کس‌ ‌که‌ ‌با‌ ایمان‌ ‌به‌ خانه ‌من‌ ‌در‌ آید و ‌بر‌ مردان‌ و زنان‌ ‌با‌ ایمان‌ ببخشای‌ و ظالمان‌ ‌را‌ جز هلاکت‌ و تباهی‌ میفزای‌