توفقط مال همین قلب پر احساس منی

توفقط مال همین قلب پر احساس منی
منم آن مزرعه ی عشق تو آن داس منی

همه کس در دل من نیست عزیزم بخدا
به که گویم که تو آن برگ گل یاس منی

به رطب زار لبت بوسه ای مهمان بشوم
چون که سرخ است و ملس میوی گیلاس منی

ای که با شیطنتت کار دو شیطان بکنی
تو بدانی که همه واژه ی خناس منی

تویی آن شاه که دستم به تو آغشته شده
کیش و ماتت بکنم چون ورق آس منی

تو و آن دلبری و محو تماشا شدنم
توفقط مال همین قلب پر احساس منی.

[ از سینه ی تنگم دل دیوانه گریزد
دیوانه عجب نیست گر از خانه گریزد


من از دل و دل از من دیوانه گریزان
دیوانه ندیدم که ز دیوانه گریزد..