#oneshat
#oneshat
با نگاهی سرد و کمی اخم آلود از دفتر کنفرانس بیرون آمد.
اوسامو در گذشته اینطور نبود. البته در گذشته ای که هنوز "او" در کنارش بود.
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
☆فلش بک به هشت سال پیش☆
☆مجازات☆
اینجا مافیاست، جایی که رحم و دلسوزی هیچ معنایی ندارد؛
پس چرا آن پسرِ موحنایی،همان شخصیت اصلی داستانمان خودش رو جلوی آن پسرک بیچاره و بینوا گرفته؟ گویا انگار میخواد از پسرک محافظت کند؟
دازای گفت: از جلوی آکوتاگاوا برو کنار، اون اشتباه کرده و باید تقاص کار اشتباهش رو پس بده
اینجا مافیاست، نه جایی برای بچه های بی عرضه و دست و پا چلفتی!!!
پسر موحنایی گفت:نه آقای اوسامو آکوتاگاوا هنوز بچه است. همچین مجازاتی برای یک بچه سیزده ساله بسیار سنگینه
آخ اوسامو؟ آن هم از زبان "او"؟
زمانی که دازای رو با فامیلش صدا میزد، قند در دل اوسامو آب میشد،سعی کرد چهره سرد و بی احساسش را حفظ کند اما خب... مگر میشد؟ نه نمیشد.
وقتی "او" با آن چهره نورانی و دلسوزش دازای را به هر کاری میخواست مجاب میکرد. نه نمیشد
اوسامو سکوت را شکست و گفت:این بار از مجازاتت میگذرم اما دفعه بعد...بخشه شی در کار نیست
رو کرد به پسر مو حنایی و ادامه داد: بیا دفترم،کارم خیلی مهمه.
اوسامو میخواست بالاخره به "او" اعتراف کند.
میخواست بگوید که دیوانه آن موهای آتشینش است.
دیوانه ی چشمان اقیانوسی"او"ست. دیوانه ی اخلاق "او"ست که مانند قدیس برای اوسامو میماند.
میخواست بگوید که دیوانه تمام "او"ست.
کمی اسرس داشت. اما استرس و نگرانی اش از کمی خیلی بیشتر بود.
☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆
☆اعتراف☆
چشمانش دیگر کم مانده بود از حدقه بیرون بزند با تعجب پرسید: تو... تو من رو دوست داری؟
دازای مطمئن گفت:با تمام وجودم.
اوسامو گفت.... بالاخره گفت! جمله ای که دو سال تمام در گلویش گیر کرده بود رو به زبان آورد. بالاخره به دردونه قلبش اعتراف کرد.
دازای:اگه... حسم دو طرفه نیست.. عیبی ندا....
و جمله دازای با بوسه از طرف پسر قطع شد. وای چه طعم بهشتی! اوسامو احتمالا هرگز از این طمع خسته نمی شود
بوسه کمی کوتاه، اما پر از عشق بود.
پسر مو حنایی با کمی ذوق گفت:منم با تمام وجودم دوست دارم، دازای
☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆
عجب اشتباهی کردما..
اینجوری که خیلی سخت میشه😔💔
تازه فقط یک تیکه از تکپارتی بود...
با نگاهی سرد و کمی اخم آلود از دفتر کنفرانس بیرون آمد.
اوسامو در گذشته اینطور نبود. البته در گذشته ای که هنوز "او" در کنارش بود.
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
☆فلش بک به هشت سال پیش☆
☆مجازات☆
اینجا مافیاست، جایی که رحم و دلسوزی هیچ معنایی ندارد؛
پس چرا آن پسرِ موحنایی،همان شخصیت اصلی داستانمان خودش رو جلوی آن پسرک بیچاره و بینوا گرفته؟ گویا انگار میخواد از پسرک محافظت کند؟
دازای گفت: از جلوی آکوتاگاوا برو کنار، اون اشتباه کرده و باید تقاص کار اشتباهش رو پس بده
اینجا مافیاست، نه جایی برای بچه های بی عرضه و دست و پا چلفتی!!!
پسر موحنایی گفت:نه آقای اوسامو آکوتاگاوا هنوز بچه است. همچین مجازاتی برای یک بچه سیزده ساله بسیار سنگینه
آخ اوسامو؟ آن هم از زبان "او"؟
زمانی که دازای رو با فامیلش صدا میزد، قند در دل اوسامو آب میشد،سعی کرد چهره سرد و بی احساسش را حفظ کند اما خب... مگر میشد؟ نه نمیشد.
وقتی "او" با آن چهره نورانی و دلسوزش دازای را به هر کاری میخواست مجاب میکرد. نه نمیشد
اوسامو سکوت را شکست و گفت:این بار از مجازاتت میگذرم اما دفعه بعد...بخشه شی در کار نیست
رو کرد به پسر مو حنایی و ادامه داد: بیا دفترم،کارم خیلی مهمه.
اوسامو میخواست بالاخره به "او" اعتراف کند.
میخواست بگوید که دیوانه آن موهای آتشینش است.
دیوانه ی چشمان اقیانوسی"او"ست. دیوانه ی اخلاق "او"ست که مانند قدیس برای اوسامو میماند.
میخواست بگوید که دیوانه تمام "او"ست.
کمی اسرس داشت. اما استرس و نگرانی اش از کمی خیلی بیشتر بود.
☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆
☆اعتراف☆
چشمانش دیگر کم مانده بود از حدقه بیرون بزند با تعجب پرسید: تو... تو من رو دوست داری؟
دازای مطمئن گفت:با تمام وجودم.
اوسامو گفت.... بالاخره گفت! جمله ای که دو سال تمام در گلویش گیر کرده بود رو به زبان آورد. بالاخره به دردونه قلبش اعتراف کرد.
دازای:اگه... حسم دو طرفه نیست.. عیبی ندا....
و جمله دازای با بوسه از طرف پسر قطع شد. وای چه طعم بهشتی! اوسامو احتمالا هرگز از این طمع خسته نمی شود
بوسه کمی کوتاه، اما پر از عشق بود.
پسر مو حنایی با کمی ذوق گفت:منم با تمام وجودم دوست دارم، دازای
☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆
عجب اشتباهی کردما..
اینجوری که خیلی سخت میشه😔💔
تازه فقط یک تیکه از تکپارتی بود...
- ۲.۳k
- ۲۳ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط