و

و
چقدر دلم میخواهد کسی بیاید!
و شانه بشود،برای دردهایم...
تا آرام شوم و
یادم برود،غم هایم را...
کسی که برایش مهم نباشد
که هستم و چه میکنم!
نخواهد سرک بکشد در گذشته و خاطره هایم...
نگردد دنبالِ نقطه ضعف ها
و به رُخم بکشد...
نه...!

میخواهم فقط شانه بشود...
تکیه گاه؛
همدم ؛
گوش شنوا
و دلش به دلم بند باشد...!
نمیخواهم دنبالِ حاشیه ی رابطه باشد،
میخواهم دنبالِ آرامش خاطر باشد و بس...