بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
رویکرد به اسلام، قرآن مجید، آموزه‌ های اهل عصمت علیهم السلام و احکام الهی، ماندن ندارد و سبب پویایی و رشد می‌شود، اما رویکرد به کفر، در جا زدن در فرهنگ جاهلی می‌ باشد! مطالعات نشان می‌ دهد که جهان‌بینی، فرهنگ و رفتار کفار امروز، با کفار چند هزار پیش، هیچ تفاوتی ندارد؛ نه حرف تازه‌ای دارند و نه عملکرد جدیدی و فقط ابزار شان تغییر یافته و پیشرفته شده است!
دقت، تأمل و تفکر نمایید که چرا تحجر، در مقابل آیات قرآن مجید، روایات و احکام الهی مطرح شده و در مقابل کفر، شرک، جهل و تعصبات جاهلی مطرح نشده است؟! چرا که میخواهند درپوشش پرسش، القا کنند که رویکرد به خدا، قرآن مجید، اسلام و احکام، تحجر است!
آیا خداشناسی، خداباوری، معاد شناسی، آخرت گرایی، اسلام شناسی و قرآن شناسی، تحجر است، اما کفر و شرک که سابقه‌ اش دیرینه‌تر از خلقت بشر است و به ابلیس لعین و تکبرش می‌رسد، تحجر نیست؟!
تحجر از ریشه حجر، به معنای سنگ شدن است، یعنی آدمی به واسطۀ جهل و تعصباتش، در یک موضع بماند، بر علم، دانش و بصیرت خود نیفزاید،حرکتی رو به رشد نداشته باشد و هم چون سنگی شود که نه قطره آبی به آن نفوذ می‌کند و نه رطوبت یا گیاهی از آن خارج می‌ شود! لذا نه تنها اختصاصی به اسلام و احکام اسلامی ندارد، بلکه آن که در کفر و شرک خود، و اندیشه‌های باطل خود پافشاری می‌کند، متحجر می‌ باشد که البته به قساوت قلب نیز مبتلا می‌شود؛ چنان که بنی اسرائیل فرمود: ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهَارُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاءُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ -سپس دلهای شما بعد از اين جريان سخت شد، همچون سنگ، يا سخت‌تر! چرا كه پاره‏‌ای از سنگها می‏ شكافد و از آن نهرها جاری می‏شود، و پاره‏‌ای از آنها شكاف بر می‏دارد و آب از آن تراوش می‏كند، و پاره‏‌ای از خوف خدا از فراز كوه به زير می‏افتد امادلهای شما نه از خوف خدا می‏طپد و نه سرچشمه علم و دانش و عواطف انسانی است و خداوند از اعمال شما غافل نيست.(سوره بقره آیه 74)
انسان، مجموعه‌ای از تمام عالَم خلقت می‌باشد، لذا زندگی جمادی، نباتی، حیوانی و انسانی دارد؛ برخی در همان عالَم جمادی می‌مانند و دلشان سنگ می‌شود - برخی دیگر از آن عالم عبور کرده و به عالَم نباتی گام می‌ گذارند. (ادامه دارد...)