تخته نرد...

تخته نرد...
در زمان پادشاهی انوشیروان،پادشاه هند دیورسام بزرگ برای سنجش خرد و دانایی ایرانیان و اثبات برتری خود شطرنجی را که مهره های آن از زمرد و یاقوت سرخ بود،به همراه هدایایی نفیس به دربار ایران فرستاد و تخت ریتوس دانا را نیز گماردهءانجام این کار ساخت.او در نامه‌ای به پادشاه ایران نوشت:از آنوجا که شما شاهنشاه ما هستید،دانایان شما نیز باید از دانایان ما برتر باشند.پس یا روش و شیوه آن چه را که به نزد شما فرستاده‌ایم (شطرنج) بازگویید و یا پس از این باج برای ما بفرستید.شاه ایران پس از خواندن نامه40روز زمان خواست و هیچ یک از دانایان در این چند روز چاره و روش آن را نیافت،تا اینکه روز چهلم بزرگمهر که جوانترین وزیر انوشیروان بود به پا خاست و گفت:این شطرنج را چون میدان جنگ ساخته‌اند که دو طرف با مهره های خود با هم می‌جنگند و هر کدام خرد و دوراندیشی بیشتری داشته باشد، پیروز می‌شود.و رازهای کامل بازی شطرنج و روش چیدن مهره ها را گفت.شاهنشاه سه بار بر او درود فرستاد و12هزار سکه به او پاداش داد.پس از آن تخت ریتوس با بزرگمهر به بازی پرداخت.بزرگمهر3بار بر تخت ریتوس پیروز شد.روز بعد بزرگمهر تخت ریتوس را به نزد خود خواند و وسیله بازی دیگری را نشان داد و گفت:اگر شما این را پاسخ دادید ما باجگزار شما می شویم و اگر نتوانستید باید باجگزار ما باشید.دیورسام چهل روز زمان خواست،اما هیچ یک از دانایان آن سرزمین نتوانستند وین اردشیر(تخته نرد)را چاره گشایی کنند و به این ترتیب شاه هندوستان پذیرفت که باجگزار ایران باشد.