َ

َ




تمام غصہ ها از همان جایے آغاز مے شوند ڪہ،
ترازو برمے دارے و مے افتے بہ جان دوست داشتنت .
اندازه مے گیرے...!
حساب و کتاب مے ڪنے...!
مقایـسہ مے ڪنے...!
و خدا نڪند حساب و ڪتابت برسد بہ آن جا ڪہ
زیادتر دوستش داشته اے...
زیادتر گذشته اے...
زیادتر بخشیده اے...
بہ قدر یڪ ذره...
حتے یڪ ثانیه...!
درست از همان جاست ڪہ توقع آغاز مے شود،
و توقع آغاز همہ رنج هایے است ڪہ ما مے بریم