فضایل حضرت علی (ع) در قرآن کریم

فضایل حضرت علی (ع) در قرآن کریم
مُطْعِمُ الطَّعامِ
‌
«وَیطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلَی حُبِّهِ مِسْکِیناً وَیتِیماً وَأَسِیراً»؛( سوره انسان، آیه 8.)
«و غذای (خود) را با اینکه به آن علاقه و نیاز دارند، به مسکین و یتیم و اسیر می‌دهند».
این آیه در شأن امیرمؤمنان‌علیه السلام و خانواده آن حضرت نازل شده، که سه روز روزه گرفتند و هرشب، افطار خود را به مسکین و یتیم و اسیر اطعام دادند.( تفسیر اللباب، ج 16، ص 131؛ تفسیر آلوسی، ج 22، ص 12؛ تفسیر البغوی، ج 8، ص 295.)
امام هادی‌علیه السلام در زیارت آن حضرت به‌ایشان چنین خطاب می‌کند:
«أَنْتَ مُطْعِمُ الطَّعامِ عَلی حُبِّهِ مِسْکِیناً وَیتِیماً وَأَسِیراً لِوَجْهِ اللَّهِ، لا تُرِیدُ مِنْهُمْ جَزآءً وَلا شَکُوراً»؛( بحارالانوار، ج 97، ص 364؛ مفاتیح الجنان، زیارت مخصوصه امیرالمؤمنین در روز غدیر.)
«آن مطعم که در قرآن آمده، تو هستی که به مسکین و یتیم و اسیر اطعام دادی، آن هم به قصد قرب الهی که از ایشان هیچ‌گونه پاداشی و توقع تشکری نداشتی».
#یا_علی
به امید ظهور فرزند خلفش
اقا صاحب الزمان
#یا_مهدی_ادرکنی