شاعر میگه: “برخیز و مخور غم جهان گذران”

شاعر میگه: “برخیز و مخور غم جهان گذران”
ولی همینکه پا میشی میگه: “بنشین و دمی به شادمانی گذران”
کلا گرفته مارو!