آیه شماره 12 از سوره مبارکه ابراهیم

آیه شماره 12 از سوره مبارکه ابراهیم

پاداش صبر

وَمَا لَنَا أَلاَّ نَتَوَکَّلَ عَلَی اللّهِ وَقَدْ هَدَانَا سُبُلَنَا وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَی مَا آذَیْتُمُونَا وَعَلَی اللّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُتَوَکِّلُونَ

و چرا بر خدا توکل نکنیم و حال آنکه ما را به راه‏هایمان رهبری کرده است و البته ما بر آزاری که به ما رساندید شکیبایی خواهیم کرد و توکل‏کنندگان باید تنها بر خدا توکل کنند.

1- خدایی که هدایت کرد، حمایت هم می‏کند. پس تنها بر او توکّل کنیم.«نتوکل علی اللَّه و قد هدینا»
2- لازمه پیمودن راه خدا، تحمّل سختی‏ هاست. «سبلنا - لنصبرنّ»
3- هم باید بر خدا توکل کرد و هم باید در برابر مخالفان صبر و مقاومت نمود. «نتوکل علی اللَّه... ولنصبرنّ»
4 - مؤمن با آزار و شکنجه، از عقیده و عملش دست برنمی‏دارد. «لنصبرنّ علی ما آذیتمونا»
5- کسی می‏تواند صبر کند که تکیه‏ گاهی داشته باشد. «لنصبرنّ... علی اللَّه نتوکل»


#قرآن
#پاداش_صبر