#----------قشنگه

#----------قشنگه



پیرم وگاهی دلم یاد جوانی میکند
بلبل شوقم هوای نغمه خوانی میکند
همتم تا می رود ساز غزل گیرد بدست
طاقتم اظهار عجز وناتوانی میکند
بلبلی در سینه می نالد هنوزم که این چمن
باخزان هم آشتی وگلفشانی میکند
ما به داغ عشق بازیها نشستیم وهنوز چشم پروین همچنان چشمک پرانی میکند
نای ما خاموش ولی این زهره شیطان
هنوز با همان شور ونوا دارد شبانی میکند
گر زمین دود هوا گردد همانا آسمان با همین نخوت که دارد آسمانی میکند
سالها شد رفته دم سازم زدست
اما هنوز در درونم زنده است
وزندگانی میکند
بی ثمر هر ساله در فکر بهارانم
ولی چون بهاران می رسد
با من خزانی میکند
طفل بودم دزدکی پیر وعلیلم ساختند
اونچه که گردون میکند باما نهانی میکند
می رسد قرنی به پایان وسپهر بایگان
دفتر دوران ماهم بایگانی میکند
شهریارا گو دل از ما مهربانان مشکنید
ورنه قاضی در قضا نا مهربانی میکند




#♡♡♡♡♡♡49