وقتی همه خواب بودید

همه خواب بودند بجز من و زایری که میخواست در دل شب بزند به جاده و میزبانانی که خواب را از یاد برده بودند...
توی حیاط به انتظار طلوع نشسته بودم و بیقرار که با یک سینی نان و پنیر و چایی به استقبالم آمد...
میلم به غذا نمیرفت اما مگر میشد اینهمه مهر را رد کرد...
روز دوم سفرمان بود...
#مبیت
#اربعین
دیدگاه ها (۲)

##فنجانی_چای_باخداقسمت پنجاه سومچرا این راهی که میرفتم، ته ن...

#فنجانی_چای_باخداقسمت هشتادو سوموارد ماه محرم شده بودیم و عر...

داستان ترسناک

چهارشنبه شب 29 اسفند بود و شب عید. ما هم مثل هر سالمیخواستی...

۱آن روز صبح هوای بهار آنقدر خُنک بود که پنجره ها را بخار پوش...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط