آن گاه که غرور کسی را له میکنی

آن گاه که غرور کسی را له میکنی
آن گاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران میکنی
آن گاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی
آن گاه که بنده ای را نادیده می گیری
آن گاه که حتی گوشَت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی
آن گاه که خدا را میبینی
و بندهٔ خدا را نادیده می گیری
می خواهم بدانم
دستانت را بسوی کدام آسمان
دراز می کنی
تا برای خوشبختی خودت دعا کنی...