عمر که بی عشق رفت هیچ حسابش مگیر مولانا
هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جَریدهٔ عالم دوامِ ما
#حضرت_حافظ
عشق می ورزم و امید که این فن شریف
چون هنرهای دگر موجب حرمان نشود
حضرت حافظ
منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن
منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن
حضرت حافظ
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر
یادگاری که در این گنبد دوار بماند
حضرت حافظ
خوشتر از دوران عشق ایام نیست
بامداد عاشقان را شام نیست
سعدی جان
مدفن عشق جهانست اینجا
یک جهان عشق نهانست اینجا
ايرج ميرزا
روح پدرم شاد که فرمود به استاد
فرزند مرا عشق بیاموز و دگر هیچ
ملک الشعرای بهار
عرضه کردم دو جهان بر دلِ کاراُفتاده
به جز از عشقِ تو باقی همه فانی دانست
#حضرت_حافظ
فاش می گویم و از گفتهٔ خود دلشادم
بندهٔ عشقم و از هر دو جهان آزادم
#حضرت_حافظ
اسیر عشق تو از هر دو عالم آزاد است
#حضرت_حافظ
خاطرِ خیاطِ عقل گرچه بسی بخیه زد
هیچ قبایی ندوخت لایقِ بالای عشق
#عطار
يک ذره غير عشق و جنون ننگريد هيچ
در من اگر كه تجزيه آب و گلم كنيد
#میرزاده_عشقی
ما به داغ عشقبازیها نشستیم و هنوز
چشم پروین همچنان چشمکپرانی میکند
#استاد_شهریار
سعدی ار عشق نبازد چه کند ملک وجود
حیف باشد که همه عمر به باطل برود
#سعدی_جان
تو را که دل نبود عاشقی چه دانی
#سعدی_جان
ما دلشدگان خسرو شیرین پناهیم
ما کشتهٔ آن مهرخ خورشید کلاهیم
ما از دو جهان غیر تو ای عشق نخواهیم
صد شور نهان با ما ، تاب و تب جان با ما
در این سر بی سامان ، غمهای جهان با ما
با ساز و نی ، با جام می ، با یاد وی
شوری دگر اندازیم ، در میکدهٔ جان
جمع مستان غزل خوانیم
همه مستان سر اندازیم، سر افرازیم
جز این هنر ندانیم، که هر چه می توانیم
غم از دلها بر اندازیم ، بر اندازیم...
#فریدون_مشیری
بی حاصلست یارا اوقات زندگانی
الا دمی که یاری با همدمی برآرد
#سعدی_جان
عمری که مردِ عاشق بی دوست می گذارد
هرگز روا نباشد کز زندگی شمارد
#حکیم_نزاری
سنگ مزار عاشق سرپوش نامرادیست
این سنگ را کس ای کاش از جای برندارد
#ملک_الشعرای_بهار
عاشقی را که چنین بادهٔ شبگیر دهند
کافر عشق بُوَد گر نشود باده پرست
#حضرت_حافظ
سعدی ار عشق نبازد چه کند ملک وجود
حیف باشد که همه عمر به باطل برود
#سعدی_جان
سرمایهٔ عقل مرد دیوانگیست
دیوانهٔ عشق مرد فرزانگیست
آنکس که شد آشنای دل از ره درد
با خویشتنش هزار بیگانگیست
#مولانا
هرکه را عشق نباشد، نتوان زنده شمرد
وانکه جانش ز محبت اثری یافت، نَمُرد
#ملک_الشعرای_بهار
ای آن که به جان این جهانی زنده
شرمت بادا چرا چنانی زنده
بیعشق مباش تا نباشی مُرده
در عشقْ بِمیر تا بمانی زنده
#مولانا
بجو متاع محبت که گر تمامت عمر
بدین متاع تجارت کنی زیان نکنی
#ملک_الشعرای_بهار
ثبت است بر جَریدهٔ عالم دوامِ ما
#حضرت_حافظ
عشق می ورزم و امید که این فن شریف
چون هنرهای دگر موجب حرمان نشود
حضرت حافظ
منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن
منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن
حضرت حافظ
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر
یادگاری که در این گنبد دوار بماند
حضرت حافظ
خوشتر از دوران عشق ایام نیست
بامداد عاشقان را شام نیست
سعدی جان
مدفن عشق جهانست اینجا
یک جهان عشق نهانست اینجا
ايرج ميرزا
روح پدرم شاد که فرمود به استاد
فرزند مرا عشق بیاموز و دگر هیچ
ملک الشعرای بهار
عرضه کردم دو جهان بر دلِ کاراُفتاده
به جز از عشقِ تو باقی همه فانی دانست
#حضرت_حافظ
فاش می گویم و از گفتهٔ خود دلشادم
بندهٔ عشقم و از هر دو جهان آزادم
#حضرت_حافظ
اسیر عشق تو از هر دو عالم آزاد است
#حضرت_حافظ
خاطرِ خیاطِ عقل گرچه بسی بخیه زد
هیچ قبایی ندوخت لایقِ بالای عشق
#عطار
يک ذره غير عشق و جنون ننگريد هيچ
در من اگر كه تجزيه آب و گلم كنيد
#میرزاده_عشقی
ما به داغ عشقبازیها نشستیم و هنوز
چشم پروین همچنان چشمکپرانی میکند
#استاد_شهریار
سعدی ار عشق نبازد چه کند ملک وجود
حیف باشد که همه عمر به باطل برود
#سعدی_جان
تو را که دل نبود عاشقی چه دانی
#سعدی_جان
ما دلشدگان خسرو شیرین پناهیم
ما کشتهٔ آن مهرخ خورشید کلاهیم
ما از دو جهان غیر تو ای عشق نخواهیم
صد شور نهان با ما ، تاب و تب جان با ما
در این سر بی سامان ، غمهای جهان با ما
با ساز و نی ، با جام می ، با یاد وی
شوری دگر اندازیم ، در میکدهٔ جان
جمع مستان غزل خوانیم
همه مستان سر اندازیم، سر افرازیم
جز این هنر ندانیم، که هر چه می توانیم
غم از دلها بر اندازیم ، بر اندازیم...
#فریدون_مشیری
بی حاصلست یارا اوقات زندگانی
الا دمی که یاری با همدمی برآرد
#سعدی_جان
عمری که مردِ عاشق بی دوست می گذارد
هرگز روا نباشد کز زندگی شمارد
#حکیم_نزاری
سنگ مزار عاشق سرپوش نامرادیست
این سنگ را کس ای کاش از جای برندارد
#ملک_الشعرای_بهار
عاشقی را که چنین بادهٔ شبگیر دهند
کافر عشق بُوَد گر نشود باده پرست
#حضرت_حافظ
سعدی ار عشق نبازد چه کند ملک وجود
حیف باشد که همه عمر به باطل برود
#سعدی_جان
سرمایهٔ عقل مرد دیوانگیست
دیوانهٔ عشق مرد فرزانگیست
آنکس که شد آشنای دل از ره درد
با خویشتنش هزار بیگانگیست
#مولانا
هرکه را عشق نباشد، نتوان زنده شمرد
وانکه جانش ز محبت اثری یافت، نَمُرد
#ملک_الشعرای_بهار
ای آن که به جان این جهانی زنده
شرمت بادا چرا چنانی زنده
بیعشق مباش تا نباشی مُرده
در عشقْ بِمیر تا بمانی زنده
#مولانا
بجو متاع محبت که گر تمامت عمر
بدین متاع تجارت کنی زیان نکنی
#ملک_الشعرای_بهار
- ۱.۱k
- ۱۸ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط