خسف | قصه چهل و سوم: انسان کامل (بخش اول)
هدف ۱۲۴ هزار پیامبر؛ انسانی که خدا به او اعتماد کرد
بسم الله الرحمن الرحیم
در قصههای قبل، از امامی گفتیم که پشت ابرهای غیبت رفت.
از نواب اربعه گفتیم که پل ارتباطی زمین و آسمان بودند.
اما حالا باید از بزرگترین پروژه تاریخ بشر بگوییم.
پروژهای که ۱۲۴ هزار پیامبر برایش آمدند، صدها کتاب مقدس برایش نوشته شد، و میلیونها انسان برایش جان دادند:
پروژه «انسان کامل».
اصلاً خلقت جهان برای چه بود؟
خداوند چرا این همه پیامبر فرستاد؟
و حالا که امام معصوم از دیدهها پنهان شده، چه کسی بار این پروژه را به دوش میکشد؟
چرا خدا پیامبر فرستاد؟
تصور کن پدری مهربان، فرزندش را به مدرسه میفرستد.
هدف چیست؟
فقط اینکه فرزندش الفبا یاد بگیرد؟
نه.
هدف این است که این کودک روزی «بالغ» شود.
روی پای خودش بایستد.
بتواند راه را از چاه تشخیص دهد و مسئولیت زندگیاش را بپذیرد.
حالا خداوند، این پدر مهربان، بشریت را به مدرسهای به نام «دنیا» فرستاد.
پیامبران، معلمان این مدرسه بودند.
۱۲۴ هزار معلم.
از آدم تا خاتم.
هر کدام آمدند و بخشی از «کتاب انسان بودن» را درس دادند:
· حضرت ابراهیم (ع)، «توحید» را آموخت.
· حضرت موسی (ع)، «شریعت» را.
· حضرت داوود (ع)، «عدالت» را.
· حضرت عیسی (ع)، «محبت و ایثار» را.
· و حضرت محمد (ص)، عصاره همه این درسها را در «قرآن» و «ولایت» دمید.
اما هدف نهایی این مدرسه عظیم چه بود؟
هدف، تربیت «انسان کامل» بود.
انسانی که دیگر مثل یک کودک، نیاز به «قیم» نداشته باشد. انسانی که عقلش، اخلاقش، و ارادهاش چنان پرورش یافته که خودش بتواند «خلیفة الله» روی زمین باشد.
انسان کامل، فقط یک هدف تربیتی نیست
اما این «انسان کامل» فقط یک آرمان نیست که روزی محقق شود.
در نظام هستی، او ستون بقای عالم است.
امام صادق (ع) فرمود:
«اگر زمین بدون امام بماند، حتماً فرو خواهد ریخت.»
و امیرالمؤمنین (ع) فرمود:
«روی زمین هرگز از کسی که قیام به حجت الهی کند خالی نخواهد ماند، خواه آشکار باشد یا پنهان.»
این یعنی «انسان کامل» فقط یک هدف نیست.
همین حالا هم هست.
حجت خدا زنده است.
و به برکت او، زمین و زمان سرپاست.
غیبت، یعنی او را نمیبینیم، نه اینکه او نیست.
غیبت؛ امتحان نهایی بلوغ
حالا میفهمی چرا خداوند امام دوازدهم (عج) را از دیدهها پنهان کرد.
این غیبت، فقط یک «امتحان سخت» نیست.
این آخرین مرحله از پروژه انسان کامل است.
خدا میخواهد ببیند آیا بشریت بعد از این همه معلم، این همه کتاب، این همه امتحان، حالا میتواند روی پای خودش بایستد یا نه.
در دوران حضور امامان معصوم (ع)، مردم «هدایت بصری» میشدند.
امام را میدیدند. صدایش را میشنیدند.
اما در عصر غیبت، این «دیدن» قطع شده.
حالا انسان باید با «عقل و ایمان» خودش راه را بیابد.
این یعنی بلوغ فکری و روحی.
غیبت، پایان کودکی بشریت و آغاز بزرگسالی اوست.
دیگر کسی نمیتواند بگوید:
«چون امام را ندیدم، گمراه شدم.»
چون پیامبران، همه چیز را گفتهاند.
امامان، همه چیز را تفسیر کردهاند.
کتابها هست. عقل هست.
حالا نوبت توست که انتخاب کنی.
🕌 قرارگاه بصیرت «خَسف»
وعدهگاه باطل با نابودی، و حق با پیروزی
📌 https://eitaa.com/Khasf_Bayda
#خسف #انسان_کامل #هدف_خلقت #بلوغ_انسان #غیبت_کبری #حجت_خدا #قرارگاه_بصیرت
بسم الله الرحمن الرحیم
در قصههای قبل، از امامی گفتیم که پشت ابرهای غیبت رفت.
از نواب اربعه گفتیم که پل ارتباطی زمین و آسمان بودند.
اما حالا باید از بزرگترین پروژه تاریخ بشر بگوییم.
پروژهای که ۱۲۴ هزار پیامبر برایش آمدند، صدها کتاب مقدس برایش نوشته شد، و میلیونها انسان برایش جان دادند:
پروژه «انسان کامل».
اصلاً خلقت جهان برای چه بود؟
خداوند چرا این همه پیامبر فرستاد؟
و حالا که امام معصوم از دیدهها پنهان شده، چه کسی بار این پروژه را به دوش میکشد؟
چرا خدا پیامبر فرستاد؟
تصور کن پدری مهربان، فرزندش را به مدرسه میفرستد.
هدف چیست؟
فقط اینکه فرزندش الفبا یاد بگیرد؟
نه.
هدف این است که این کودک روزی «بالغ» شود.
روی پای خودش بایستد.
بتواند راه را از چاه تشخیص دهد و مسئولیت زندگیاش را بپذیرد.
حالا خداوند، این پدر مهربان، بشریت را به مدرسهای به نام «دنیا» فرستاد.
پیامبران، معلمان این مدرسه بودند.
۱۲۴ هزار معلم.
از آدم تا خاتم.
هر کدام آمدند و بخشی از «کتاب انسان بودن» را درس دادند:
· حضرت ابراهیم (ع)، «توحید» را آموخت.
· حضرت موسی (ع)، «شریعت» را.
· حضرت داوود (ع)، «عدالت» را.
· حضرت عیسی (ع)، «محبت و ایثار» را.
· و حضرت محمد (ص)، عصاره همه این درسها را در «قرآن» و «ولایت» دمید.
اما هدف نهایی این مدرسه عظیم چه بود؟
هدف، تربیت «انسان کامل» بود.
انسانی که دیگر مثل یک کودک، نیاز به «قیم» نداشته باشد. انسانی که عقلش، اخلاقش، و ارادهاش چنان پرورش یافته که خودش بتواند «خلیفة الله» روی زمین باشد.
انسان کامل، فقط یک هدف تربیتی نیست
اما این «انسان کامل» فقط یک آرمان نیست که روزی محقق شود.
در نظام هستی، او ستون بقای عالم است.
امام صادق (ع) فرمود:
«اگر زمین بدون امام بماند، حتماً فرو خواهد ریخت.»
و امیرالمؤمنین (ع) فرمود:
«روی زمین هرگز از کسی که قیام به حجت الهی کند خالی نخواهد ماند، خواه آشکار باشد یا پنهان.»
این یعنی «انسان کامل» فقط یک هدف نیست.
همین حالا هم هست.
حجت خدا زنده است.
و به برکت او، زمین و زمان سرپاست.
غیبت، یعنی او را نمیبینیم، نه اینکه او نیست.
غیبت؛ امتحان نهایی بلوغ
حالا میفهمی چرا خداوند امام دوازدهم (عج) را از دیدهها پنهان کرد.
این غیبت، فقط یک «امتحان سخت» نیست.
این آخرین مرحله از پروژه انسان کامل است.
خدا میخواهد ببیند آیا بشریت بعد از این همه معلم، این همه کتاب، این همه امتحان، حالا میتواند روی پای خودش بایستد یا نه.
در دوران حضور امامان معصوم (ع)، مردم «هدایت بصری» میشدند.
امام را میدیدند. صدایش را میشنیدند.
اما در عصر غیبت، این «دیدن» قطع شده.
حالا انسان باید با «عقل و ایمان» خودش راه را بیابد.
این یعنی بلوغ فکری و روحی.
غیبت، پایان کودکی بشریت و آغاز بزرگسالی اوست.
دیگر کسی نمیتواند بگوید:
«چون امام را ندیدم، گمراه شدم.»
چون پیامبران، همه چیز را گفتهاند.
امامان، همه چیز را تفسیر کردهاند.
کتابها هست. عقل هست.
حالا نوبت توست که انتخاب کنی.
🕌 قرارگاه بصیرت «خَسف»
وعدهگاه باطل با نابودی، و حق با پیروزی
📌 https://eitaa.com/Khasf_Bayda
#خسف #انسان_کامل #هدف_خلقت #بلوغ_انسان #غیبت_کبری #حجت_خدا #قرارگاه_بصیرت
- ۵۷
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط