دلم بهانه مى كند، براى چشمهاى تو

دلم بهانه مى كند، براى چشمهاى تو
كه بشكند سكوت را صداى چشمهاى تو

تو بارش ترانه اى، به روى دفتر دلم
بهانه ى سرودنم، وفاى چشمهاى تو

هزار بار گفته ام، تو آيه ى پرستشى
وحس پاكى دعا، صفاى چشمهاى تو

مگو كه زرد گشته اى، تو از خزان بى كسى
بهار من هنوز هم، لقاى چشمهاى تو

اگر چه سهم من زتو، شده سكوت وانتظار
اميد وصل مى دهد،، نداى چشمهاى تو

به شوق مى كنم گنه،به راه عشق و عاشقى
اگر كه كيفرم كند خداى چشمهاى تو

شكفته بى تو روى دل، سروده هاى زخمى ام
ومرهم است بردلم، دواى چشمهاى تو

اگرچه چشم ناز تو ،سرآمد سروده هاست
قبول كن شود غزل،فداى چشمهاى تو

به باغ انتظار تو ببين چه هديه مى دهم
گل سپيد مريمى،براى چشمهاى تو

🌷