‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‹ ࡎاد

‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‹ ࡎادق هدایٹ - بوف ڪور ›
« 🎥 ࣪ در زندگی زخم‌هایی هست که مثل خوره روح را آهسته می‌خورد و می‌تراشد. این زخم‌ها را نمی‌توان با کسی در میان گذاشت، چون نمی‌فهمند. آدم تنها می‌ماند با یک مشت درد که هیچ‌کس اسمش را نمی‌داند. من سال‌هاست کـه بـا ایـن زخم‌ها زندگی می‌کنم، یاد گرفته‌ام که لبخند بزنم وقتی دلم می‌خواهد فریاد بزنم. چون فریاد، هیچ‌کس را به جایی نمی‌رساند. فریاد فقط به خودت ثابت می‌کند که زخم، هنوز تازه است. من یاد گرفته‌ام که سکوت کنم، چون سکوت، تنها چیزی است که نمی‌تواند به تو خیانت کند. همه‌چیز در این جهان، برای قورت دادن است، جز سکوت. سکوت را می‌شود نگه داشت. »