با تو ایمنم و با تو سرشارم

با تو ایمنم و با تو سرشارم
از هرچه زیباییست
پناهم باش تا سنگینی غربت از شانه هایم فرو ریزد
و ملال تنهایی ، از چشم هایم
باورم کن که شعر در من طغیان یگانگی است و حماسه ی دوست داشتن من
دیگرگونه دوست می دارم و دیگر گونه یگانه ام
مرا تنها می توان با من سنجید و تو را تنها با تو
که سال هاست در جستجویت بوده ام
با تو آبی می بینم تمام بینایی ام را
چشمانت شکوه شکیبایی گیسوانت ادامه ی باران ها و دلت ترانه دریاهاست
زمزمه ی سرانگشتان باد در خواب خوش گیسوانت
زیبایی شاعرانه ای است که دلم را به بازی می گیرد و نجابت کلامت آنچنان که هرکلام دیگر را بی رنگ می کند
در چشم انداز هرکجای طبیعت تو را می بینم در چشمه ، در رود ، در دریا در گل ، در درخت ، در جنگل در دره ، در دشت ، در کوه
با این همه هنوز در تو حیرانم
که تمامی عشقی در یک وجود
و تمامی آرزویی در یک لباس