گاهی میرقصیم، نه از سر شادی؛ از سر مقاومت...
گاهی میرقصیم، نه از سر شادی؛ از سر مقاومت...
گاهی انسان آنقدر زیر بار مشکلات، فشار زندگی و زخمهای روزگار خم میشود که حتی توان گلایه کردن هم ندارد؛ اما باز میایستد، لبخند میزند و میرقصد. مردمانی که میان کرامت و معیشت، هر روز زخم تازهای بر جانشان مینشیند، هنوز امید را از دست ندادهاند. رقص گاهی نشانه بیدردی نیست؛ فریاد خاموش مردمی است که نمیخواهند اندوه، آخرین نشانههای زندگی را هم از آنها بگیرد. ما هنوز زندهایم، حتی اگر زندگی با ما مهربان نبوده باشد.
گاهی انسان آنقدر زیر بار مشکلات، فشار زندگی و زخمهای روزگار خم میشود که حتی توان گلایه کردن هم ندارد؛ اما باز میایستد، لبخند میزند و میرقصد. مردمانی که میان کرامت و معیشت، هر روز زخم تازهای بر جانشان مینشیند، هنوز امید را از دست ندادهاند. رقص گاهی نشانه بیدردی نیست؛ فریاد خاموش مردمی است که نمیخواهند اندوه، آخرین نشانههای زندگی را هم از آنها بگیرد. ما هنوز زندهایم، حتی اگر زندگی با ما مهربان نبوده باشد.
- ۶۲۸
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط