اهی دلت تن میشود

ڪَاهی دلت تنڪَ می‌شود
تنڪَ تنڪَ تنڪَ آنقدر تنڪَ

ڪہ دیڪَر اسمش دل نیست
شاید نقطہ‌اے جا مانده

از خاطراتی دود شده باشد
در اعماق وجودت ڪہ روزے
نامش دل بود و تنڪَ می‌شد...