بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
حکایت :میگویند: یک شخص جاهل، بی‌ادب و فاسدی، با مجتهدی مواجه شد و با همان لحن بی‌ادبانه که امروزه ترویج می‌شود گفت: آقا من سؤال دارم.مجتهد نگاهی به او کرد گفت: بپرس. او با همان گستاخی پرسید: آیا می‌شود من فلان غلط را بکنم؟ مجتهد از ذکر آن غلط کبیره آشفته شد و چون بالاخره سؤال - استفتاء بود و باید پاسخ می‌داد، گفت: خیر آقا، حرام است، گناه کبیره است، نمی‌شود.! آن فاسد بی‌ادب گفت: ولی من کردم، شد.!
حالا حکایت از معصوم هم می‌شود انتقاد کرد همین‌طور است. بسیاری آنقدر جاهل و متکبر هستند که از خداوند سبحان نیز انتقاد می‌ کنند که چرا چنین کرد و چنان نکرد؟ در حالی که باید تفکر و اندیشه می‌ کردند، تا اهل ایمان، فهم و حکمت گردند.
علم، ایمان و ادب قرآنی : پیامبر اعظم و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام، برای تعلیم، تزکیه و رشد مردم انتخاب و فرستاده شده‌ اند، پس بی‌تردید با پرسش‌های گوناگونی مواجه بودند و باید پاسخ می‌دادند که روشنگری گردد و مردم تعلیم بگیرند و رشد یابند.
إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَىٰ ۚ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِيمٌ -صدايشان را فرو مى‌كشند با ادب، احترام و آرام سخن می‌گویند همان كسانند كه خدا دلهايشان را براى پرهيزگارى امتحان كرده است؛ آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است.(سوره حجرات آیه 3)
إِنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِنْ وَرَاءِ الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ - ولی کسانی که تو را از پشت حجره‌ها بلند صدا می‌زنند، بیشترشان نمی‌فهمند!( سوره حجرات آیه 4)
وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ - و اگر ايشان صبر كنند تا تو از خانه به سويشان در آيى برايشان بهتر است و خدا آمرزگار رحيم است.(سوره حجرات آیه 15)
نقد امام زمان علیه السلام: آقای روحانی می‌گوید: حالا یک وقتی امام دوازدهم اگر ظهور کرد، اونوقت هم میشه نقد کرد ، بله خیلی کارها می‌شود کرد! در احادیث داریم که پس از ظهور، بسیاری از همین مجتهدین، بر ایشان می‌شورند که چرا با ظالمان اینگونه می‌جنگی؟! آیا دلیل و حجتی از قرآن داری یا خیر؟!
البته ایشان با سعه‌ صدری که دارند، پاسخ داده و دلیل و حجت قرآنی به آنها نشان می‌دهند، اما آن آخوند هایی که بر ایشان می‌شورند، ضعف شناخت و ایمان، و البته تکبر و غرور خودشان را ظاهر می‌کنند. بالاخره عصر ظهور است و همه‌ باطن‌ها ظاهر می‌شود.
جهل و تکبر: آن به حسب ظاهر آخوند، مُلا، مجتهد و یا بهتر بگوییم ملبسی که بر ایشان می‌شورد، معصوم را نقد می‌کند و از او حجت قرآنی می‌ خواهد، از یک سو جاهل - بی‌خرد است، از سوی دیگر نادان امامت و امام نشناس و از سوی دیگر بی‌ادب، و از سوی دیگر بسیار بسیار متکبر. چرا که نقاد وقتی نقد می‌کند که باور دارد خودش بهتر و بیشتر می‌داند، و اصلح را او تشخیص می‌دهد.
پس کسی که مقابل امام معصوم علیه السلام، چنین نگاهی به خود دارد، خیلی متکبر است و البته هر متکبری، ضعیف و جاهل است.