به چشمهایش که خیره میشدی چند بیت شعر فروغ را میدیدی؛ د
به چشمهایش که خیره میشدی چند بیت شعر فروغ را میدیدی؛ در افکارش مولانا بداهه میگفت و حافظ مست از شاخه نباتش مینوشت. وقتهایی هم که تنش را مه میگرفت و خزان میشد شجریان در دلش کنسرت برپا میکرد. او نقره و زر نبود، تنها پیراهن چهار خانهای آبی بود که همیشه بوی بهار نارنج میداد.
- ۵۷۲
- ۰۸ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط