هیچ‌کس برایم نمانده

‌هیچ‌کس برایم نمانده!

‌هیچ‌کس برایم نمانده!
همه را از دست داده‌ام، همه را‌...
آنقدر فاصله گرفته‌ام و آنقدر دور بوده‌ام که دیگر هیچ حرف و آغوشی این فاصله‌ها را پر نمی‌کند. انگار بی‌آنکه خواسته‌باشم، حول خودم دیوار کشیده‌ام.

انگار جزیره‌ای ساخته‌ام دست نیافتنی..‌. و یکّه و تنها میان آن نشسته‌ام و آدم‌ها آنقدر سعی کرده‌اند که اقیانوس‌های اطراف مرا پشت سر بگذارند تا به من برسند و نشده، از من صرف‌نظر کرده و به آدم‌های دیگری پناه برده‌اند. دیگران جایگزینِ من شده‌اند، دیگران جای خالیِ مرا پر کرده‌اند و این بی‌رحم‌ترین ناگزیرِ این‌روزهاست. که هر آدمی در وقتِ نیاز، به آغوش و شانه‌هایِ کسی که هست پناه می‌برد. و من نبوده‌ام، من در بزنگاه‌های زیادی نبوده‌ام!

هر از گاهی به خودم آمده‌‌ام و خودم را غریبه و تنها دیده‌ام میان آدم‌ها...
غریبه‌ای که در این سیاره،‌ هیچ‌ جایی ندارد. جای مرا مدت‌هاست که پر کرده‌اند. مدت‌هاست که آدم‌های دیگری جای من حرف می‌زنند، جای من گوش می‌کنند و جای من به آغوش می‌کشند.
من باید به جزیره‌ی خودم برگردم...

#اتریش
#نرگس_صرافیان

#سفر #مسافر #جهانگردی_ایرانگردی
#تور_مجازی #جاده_شمال #جاده_جنگلی
#بارونی
#طبیعت_زیبا #جزیره #طبیعت_زیبا
دیدگاه ها (۰)

ریلترین رامی

همه‌ی آدما از یه جای امن و پر از #محبت بزرگ نشدن... بعضیا حت...

تو افسرده نیستی، فقط دلت کمی آغوش می‌خواهد... تو بی‌هدف و بل...

کاش هیچ دختری قربانی دست‌های کسی نشه که باید امن‌ترین پناه ز...

ساعت از نیمه‌شب گذشته بودڪه گوشی‌ام لرزیدیڪ پیام آمده بود :س...

«می‌روم، بی‌آنکه کسی بداند...\بی‌آنکه خداحافظی کنم، بی‌آنکه ...

گاهی باید از همه چیز فاصله بگیری ... از آدم ها ، از شلوغی، ا...

تو افسرده نیستی، فقط دلت کمی #آغوش می‌خواهد... تو بی‌هدف و ب...

می‌دانی از چه می‌ترسم؟ از سال‌ها بعد که روزی، زمانی، وقتی که...

انسان بودن، فقط یک زیستنِ ساده در بستر زمان نیست؛ یک سفر مست...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط