گوناگون

گوناگون

بهارمی‌شود . . .

یکی دو روز دیگر از پگاه چو چشم
باز می‌کنی . . .
زمانه زیر و رو زمینه پرنگار می‌شود
زمین شکاف می‌خورد به دشت سبزه
می‌زند . . .
هر آنچه مانده بود زیر خاک،
هر آنچه خفته بود زیر برف ،
جوان و شسته رفته آشکار می‌شود . . .
به تاج کوه ز گرمی نگاه آفتاب ،
بلور برف آب می‌شود . . .
دهان‌دره‌ها پر از سرود چشمه سار
می‌شود . . .
نسیم هرزه پو ز روی لاله‌های کوه،
کنار لانه‌های کبک فراز خارهای
هفت رنگ، نفس زنان و خسته
می‌رسد . . .
غریق موج کشتزار می‌شود . . .
در آسمان گروه گله‌های ابر
ز هر کناره می‌رسد ،به هر کرانه می‌دود،
به روی جلگه‌ها غبار می‌شود،
درین بهار آه چه یادها چه حرف‌های
ناتمام، دل پر آرزو
چو شاخ پر شکوفه باردار می‌شود . . .
نگار من، امید نوبهار من
لبی به خنده باز کن . . .
ببین چگونه از گلی ،خزان باغ ما
بهار می‌شود . . .


بهاران خجسته باد
دیدگاه ها (۰)

این ابیات زیبا و پر از تصویرسازی، غزل شماره ۳۳۶ از **بیدل ده...

بیدی از بلور، سپیداری از آب،فواره‌ای بلند که باد کمانی‌اش می...

ماه من غصه چرا ؟!آسمان را بنگرکه هنوزبعدِ صدها شب و روزمثل آ...

#یکی_دو_روز_دیگر_از_پگاه_چو_چشم_باز_می_کنیزمانه زیر و روزمین...

چه یادهاچه حرف های نا تمامدل پر آرزوچو شاخ پر شکوفه باردار م...

بهار می‌شودیکی دو روز دیگر از پگاهچو چشم باز می‌کنیزمانه زیر...

من صدای پر بلدرچین را ، می شناسم،رنگ های شکم هوبره را ، اثر ...

می رسد اینک بهار                                           م...

کم کم هلالِ ماهِ خدا می رسد ز راه اوقاتِ نابِ اهلِ بکاء می ر...

من به سیبی خوشنودم و به بوییدن یک بوته بابونه. من به یک آینه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط