#نسبی‌گرایی در دین و حقیقت به این معنی است که خیر و شر نس

#نسبی‌گرایی در دین و حقیقت به این معنی است که خیر و شر نسبی هستند نه مطلق. نسبی گرایی باعث میشود مرز میان نیکی و بدی دانسته نشود و نتیجه آن این است که شرارت هم نسبی میشود و عمل به آن به تشخیص افرادو انگیزه‌هایشان واگذار میشود و تشخیص حق و باطل دشوار میشود. بنابراین عمل به خیرو شر هم شخصی و درونی قلمداد میشود حتی به قیمت آسیب زدن به دیگران یا نادیده گرفتن ضرورت انجام کار خیر.
شکسپیر جمله ای از قول شیطان به اتللو میگوید تا او را بفریبد: خیر همان شر و شر همان بدی است!!
عقیده به مطلق نبودن خیر و شر همان وسوسه شیطان است برای مصلحت بینیهای شخصی در عمل به خیر یا شر. در حالی که همه انسانها بر اساس فطرت انسانی، خیر و شر را تشخیص میدهند و این جدای از آموزه های اجتماعی و دینی و قانونی و هنجارهای جوامع است. نسبی انگاری باعث میشود که کار نیک از روی احساسات گرایی و #سنتیمنتالیسم انجام شود نه یک وظیفه انسانی و الهی. در مقابل انجام اعمال شر به دلیل ناگزیر بودن و یا مصلحت اندیشی فردی که در واقع تمامیت خواهی است انجام بشود. نتیجه این میشود که توازن جامعه برهم بریزد و هرج و مرج بر جوامع مسلط شود. ( سیدعلیرضا)

#پلورالیزم #تکثرگرایی #
#خیروشر #نیکی‌وبدی #نسبی‌انگاری #تجربه‌گرایی #انحراف #مصلحت #اومانیسم #انگاره‌های‌غلط