می‌گوید:

می‌گوید:
هزار عیب و دوصد نقص در وجودِ من است؛
تو اما با نگاهِ محبت، مرا تماشا کن...
در این دنیای پُر از هیاهو، یا رب،
مرا چنان ببین که هستم؛
نه آن‌گونه که دیگران می‌خواهند باشم.
که اگر نگاهِ تو با من باشد،
همین دلِ پر از نقص هم
به لطف تو، آرام و زیبا می‌شود.

ـ

ـ

ـ