‌
‌‌
‌‌
دختر ، هربار که می‌خوام درموردت حرف بزنم همیشه میگم شاید هیچوقت دیگه نتونم ببینمت شاید بعد از این هیچوقت
توی خیابون نبینمت شاید دیگه هیچوقت باهم توی یه مدرسه نباشیم شاید دیگه هیچوقت هیچ جای این شهر تو رو نبینم
و این منو ناراحت تر می‌کنه ، هربار درموردت حرف میزنم ، متوجه میشم که هیچوقت قدر تورو ندونستم ، آره قبول دارم
هیچوقت قدر همچین دوستی رو ندونستم ، کسی که بیشتر از سنش میفهمید ، یه آدم با کلی ذوق اما بعضی وقتا آروم ، کسی
که منطقی بود و وقتی ازت ناراحت میشد بهت میگفت نه اینکه قهر کنه ، کسی که با بقیه توی حاشیه نمی‌رفت ، کسی که
در هر شرایط طرف بچهای کلاس بوده ،دختری که هیچوقت نخواست من و بهترین دوستشو ناراحت کنه ، یادم نمیره اون روزی
که منو از کلاس آوردی بیرون و ازم پرسیدی میشه باهم دوست شیم؟ این حرفی بود که من حتی اگه میمردم هم نمی‌تونستم
به کسی بزنم اما تو می‌تونستی ، تو خیلی از رفتارات برعکس من بود ، اما بخاطر همین هم بود که من تورو به عنوان بهترین
دوستم میدیدم به عنوان یه آدم فوق‌العاده ، دلم برات تنگ شده ، صدات بعد حدودا ۲ سال و نیم کم کم داره یادم می‌ره ، و
اینکه تصور کنم توهم تغییر کردی اذیتم می‌کنه ، درست مثل من ممکنه تو هم عوض شده باشی ، یجایی خوندم وقتی یکی
می‌ره سراغش دوستای قبلیش ، یعنی دورش خالی شده ، ولی خواستم بگم من کل بچهای کلاسو دارم و دوتا دوست صمیمی
اما هرچقدر که میگذره ، بیشتر میبینم که کسی نمیتونه جای تو باشه ، A امیدوارم یه روزی بهم پیام بدی ، چون من حتی
شماره جدیدتم ندارم ، من فقط اطرافیان تورو دارم و اسم مدرست ، فقط امیدوارم یه روزی دوباره بتونم کنارت باشم..:))

مارال(عسل) تقدیم به A