یابن الحسن!به والله این مدعیان دروغی شیعی ما از کوفیان شقی ترند!

دهانت خشک و جسمت غرق خون و دیده، دریایی
عجب کردند اهل کوفه از میهمان، پذیرایی

همان هایی که در این شهر گرداندند رو از تو
فراز بام ها با چشمشان گشتن تماشایی

سَرَت را بُرد قاتل هدیه از بهر عُبیدالله
تنت در کوچه ‌ها گردیده، گرمِ راهپیمایی

به جسمت تا که ممکن بود آمد زخم روی زخم
نبوده کوفیان را بیشتر از این توانایی

بیا نامردی و پستی اهل کوفه را بنگر
که بهر کشتن یک تن کند شهری صف‌آرایی

دلم شراره ی شمعی شده در انجمنت
صدای زخمی من وقف زخم های تنت

روا بود که ملایک برند سجده ز عرش
بر آن حصیر که هنگام دفن شد کفنت 

تو آن صحیفه ی صد پاره ای که بنوشتند 
هزارو نهصد و پنجاه زخم بر بدنت

تو بر هزار سلیمان کنی سلیمانی
روا نبود کُشَد سی هزار اهرمنت

_به حقیقت مدعیان دروغین شیعی آخرالزمان همانند کوفیان، امام زمان خود را تنها گذاشتند و با گناه و خیانت و وقاحت به دین الهی روز و شب دل و وجود امام مهدی عج الله را خون کردند!

_بارالها! یا رب الحسین! بحق جانسوزترین غم و مصیبت دشت کربلا؛ اسارت حضرت زینب کبری سلام الله باقی مانده ی دوران غیبت امام مان و تنها منجی و احیاگر دینت را بر ما ببخش و ظهور حضرت مهدی موعود را الساعه را برسان!الهی آمین

_ای هر چه خائن و ساکت!بهراسید!ان شاءالله ظهور نزدیک است!