دزیره کلاری میگفت ؛ فکر میکردم بزرگ شدم تا وقتی که عاشق ش

دزیره کلاری میگفت ؛ فکر میکردم بزرگ شدم تا وقتی که عاشق شدم و فهمیدم آدم تا وقتی که عاشق نشه بزرگ نشده .
درسته ، عشق واقعی اونیه که بخاطرش اونقدر از خودت گذشته باشی که یاد بگیری بزرگ بشی یا به عبارت دیگه یاد بگیری براش بزرگ بشی .
عشق یه فلسفه‌ی عجیب داره و اونم اینه که وقتی بخاطرش زجر میکشی تازه میفهمی چقدر دوستش داری .
عشق مثل یه تله‌ست ؛ تله ای که همه رو به سمت خودش میکشه اما فقط یه بار .
اون فقط یه بار این رو انجام میده و دفعات بعدی که واردش میشی به خواست خودت بوده ، چون تو میدونستی که چی داره .. اما نکته‌ی مهمی که داره اینه که دفعات بعدی مثل بار اول نیستند .
وقتی که فقط یکم فکر کنی به این نتیجه میرسی که همه چیز از همون اولی شروع شده و اینجوریه که ما فقط یه بار عاشق میشیم .