گر روزی رسید که خبر مرگم را برایت آوردند

گر روزی رسید که خبر مرگم را برایت آوردند
غمگین شو !
روز های هفته‌ات را با کشیدن سیگارهایت سپری کن .
بغض کن !
از آدم های اطرافت دور شو و چند روزی را به خود سخت بگیر .
اشک بریز !
در نبودم به جای تن من سرمای خاطراتمان را در آغوش بکش .
سکوت کن !
به یاد آور روز هایی را که خودم را به فدایت کردم و تو گویی کور بوده‌ای ..
و در روز موعود ، به دیدارم بیا ، بر رخسار رنگ و رو رفته و سردم بوسه زن و اشک ها و ناله هایت را بر پیکر بی‌جانم فرو آور . با یاد تمام آغوش هایی که دستانت را زحمت ندادی ، مرا در آغوش خود بکش و از من جدا نشو
حتی اگر تمامی این اعمال از برایت دشوار بود
تکانی به خود بده و یادی از من بکن.. ، ما آنقدر هم غریبه نیستیم....