کهر کسی دیده مرا شاعر مجنون خوانده

کهر کسی دیده مرا شاعر مجنون خوانده
تو بگو لیلی، دیوانه شدن را بلدی؟
دوستت دارم
مجنون تر از لیلی
شیرین تر از فرهاد

******
هر آن نقشی که پیش آید در او نقاش می بینم

برای عشق لیلی دان که مجنون وار می گردم
تو را خدا فرستاد که دلم نگیرد

که نشکند، که نمیرد!

تو را خدا فرستاد

که بشوی شان نزول آیه ی عشق…

که بشوی سرمنشا جنون

که بشوی انتهای تنهایی!

تو را ای عزیزِ بی مانند

تو را ای همیشه ی بی تکرار

تو را ای غزل ترین مضمون، خدا فرستاد

که عطر سیب بگیرد جهانِ بی عشقم

که شکل رویا بگیرد هر لحظه…

که رنگ لبخند بگیرد از حضورت دنیام!

آری! تو را که معجزه ای

تو را که پیامبر عشقی

تو را که آخرین امیدی

تو را… خودِ خودِ تو را برای منِ دیوانه

تردید …
جانم به جانت بسته است و دلم به دلت

لب برلبانم بگذار…

مستم کن،

گیجم کن،

سستم کن،

بگذار کار عاشقانه هایمان به جنون بکشد…!!!

تو…..

همان جانِ منی…..

که گاهی به لبهایم میرسی……..
ز بوی زلف تو مفتونم ای گل

ز رنگ روی تو دل‌خونم ای گل

من عاشق ز عشقت بی‌قرارم

تو چون لیلی و من مجنونم ای گل

#لیلی_مجنون 💗
#معین🎤🎼