آیا ما در آفرینش خود نقشی داشته ایم
آیا ما در آفرینش خود نقشی داشته ایم
استاد اسماعیل آبچر
برای متقاعد شدن مفید بود اما کافی نبود
آسمان بارامانت نتوانست کشید
قرعه کار به نام من دیوانه زدند
#حافظ
بار امانت چو گران بود و صعب
من سبک از بار گران گم شدم
#شیخ_عطار
نپذرفت آسمان بار امانت / که عاشق بود و ترسید از خطایی (مولوی)
* بر خاک من امانت حق گر نتافتی / من چون مزاج خاک ظلوم و جهولمی (مولوی)
* چون امانت های حق را آسمان طاقت نداشت / شمس تبریزی چگونه گستریدش در زمین (مولوی)
* جمال آن امانت کان را فلک نپذرفت / گشتم به اعتمادی کز لطف تست یاری (مولوی)
* ای درد که کوه ازو چون ذرّه ست / بر ذرّه گکی چه می گمارید (مولوی)
* «چنین گفت آن عزیز با دیانت / که تا حق عرضه دارست این امانت
زمین و آسمان زان دررمیده است / که بار عهده ی آن سخت دیده است» (اسرارنامه)
* زهی طاقت که تا ما زین امانت / برون آئیم ناکرده خیانت (الهی نامه)
* غیر انسان کسش نکرد قبول / زان که انسان ظلوم بود و جهول (جامی)
* «من آن ظلوم جهولم که اوّلم گفتی / چه خواهی از ضعفا ای کریم و از جهال
مرا تحمّل باری چگونه دست دهد / که آسمان و زمین برنتافتند و جبال» (سعدی)
* حقا کزین غمان برسد مژده ی امان / گر سالکی به عهد امانت وفا کند (حافظ)
* عاشقان زمره ی ارباب امانت باشند / لاجرم چشم گهربار همانست که بود (حافظ)
* گر امانت به سلامت ببرم باکی نیست / بیدلی سهل بود گر نبود بی دینی (حافظ)
* فلک خمیده نگاهش به من که با تن چون دوک / چگونه بار امانت نشانده اند به دوشم (شهریار)
* آدمی گر خون بگرید از گرانباری، رواست / کانچه نتوانست بردن آسمان، بر دوش اوست
* آسمان کی می تواند کرد کار عشق را / برنمی آید ز دست شیشه گر آهنگری
* عشق دعوی می کنی، بار بلا بر دوش نِه / نقد خود بر سنگ زن بنگر عیار خویش
* آسمانِ سست پی، مردِ شکوه عشق نیست / رخش می باید که رستم را به میدان آورد
* کریما امانت عرضه دادی، بگریخت کوه، چون است که امانت بهره ی من آمد، تجلّی بر کوه. (خواجه عبدالله انصاری)
* مجموعه ای می بایست از هر دو عالم روحانی و جسمانی که محبّت و بندگی به کمال دارد و هم علم و معرفت به کمال دارد تا بار امانت مردانه و عاشقانه در سُفت جان کشد. (مرصاد العباد، نجم الدّین رازی – ادبیات فارسی 3 تجربی و ریاضی درس آخر)
غم اگر به كوه گویم بگریزد و بریزد
كه دگر بدین گرانی نتوان كشید باری
چه چراغ چشم دارد دلم از شبان و روزان
كه به هفت آسمانش نه ستارهای است باری
#هوشنگ_ابتهاج
استاد اسماعیل آبچر
برای متقاعد شدن مفید بود اما کافی نبود
آسمان بارامانت نتوانست کشید
قرعه کار به نام من دیوانه زدند
#حافظ
بار امانت چو گران بود و صعب
من سبک از بار گران گم شدم
#شیخ_عطار
نپذرفت آسمان بار امانت / که عاشق بود و ترسید از خطایی (مولوی)
* بر خاک من امانت حق گر نتافتی / من چون مزاج خاک ظلوم و جهولمی (مولوی)
* چون امانت های حق را آسمان طاقت نداشت / شمس تبریزی چگونه گستریدش در زمین (مولوی)
* جمال آن امانت کان را فلک نپذرفت / گشتم به اعتمادی کز لطف تست یاری (مولوی)
* ای درد که کوه ازو چون ذرّه ست / بر ذرّه گکی چه می گمارید (مولوی)
* «چنین گفت آن عزیز با دیانت / که تا حق عرضه دارست این امانت
زمین و آسمان زان دررمیده است / که بار عهده ی آن سخت دیده است» (اسرارنامه)
* زهی طاقت که تا ما زین امانت / برون آئیم ناکرده خیانت (الهی نامه)
* غیر انسان کسش نکرد قبول / زان که انسان ظلوم بود و جهول (جامی)
* «من آن ظلوم جهولم که اوّلم گفتی / چه خواهی از ضعفا ای کریم و از جهال
مرا تحمّل باری چگونه دست دهد / که آسمان و زمین برنتافتند و جبال» (سعدی)
* حقا کزین غمان برسد مژده ی امان / گر سالکی به عهد امانت وفا کند (حافظ)
* عاشقان زمره ی ارباب امانت باشند / لاجرم چشم گهربار همانست که بود (حافظ)
* گر امانت به سلامت ببرم باکی نیست / بیدلی سهل بود گر نبود بی دینی (حافظ)
* فلک خمیده نگاهش به من که با تن چون دوک / چگونه بار امانت نشانده اند به دوشم (شهریار)
* آدمی گر خون بگرید از گرانباری، رواست / کانچه نتوانست بردن آسمان، بر دوش اوست
* آسمان کی می تواند کرد کار عشق را / برنمی آید ز دست شیشه گر آهنگری
* عشق دعوی می کنی، بار بلا بر دوش نِه / نقد خود بر سنگ زن بنگر عیار خویش
* آسمانِ سست پی، مردِ شکوه عشق نیست / رخش می باید که رستم را به میدان آورد
* کریما امانت عرضه دادی، بگریخت کوه، چون است که امانت بهره ی من آمد، تجلّی بر کوه. (خواجه عبدالله انصاری)
* مجموعه ای می بایست از هر دو عالم روحانی و جسمانی که محبّت و بندگی به کمال دارد و هم علم و معرفت به کمال دارد تا بار امانت مردانه و عاشقانه در سُفت جان کشد. (مرصاد العباد، نجم الدّین رازی – ادبیات فارسی 3 تجربی و ریاضی درس آخر)
غم اگر به كوه گویم بگریزد و بریزد
كه دگر بدین گرانی نتوان كشید باری
چه چراغ چشم دارد دلم از شبان و روزان
كه به هفت آسمانش نه ستارهای است باری
#هوشنگ_ابتهاج
- ۲.۱k
- ۲۰ فروردین ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط