🧡

🧡
ای ساربان! آهسته رو
کآرام جانم می‌رود
وآن دل که با خود داشتم،
با دل‌سِتانم می‌رود
من مانده‌ام مهجور از او،
بیچاره و رنجور از او
گویی که نیشی دور از او،
در استخوانم می‌رود
مَحمل بدار ای ساروان!
تندی مکن با کاروان
کز عشق آن سرو روان،
گویی روانم می‌رود

#سعدی