ای ساربان آهسته ران، کارام جانم میرود

ای ساربان آهسته ران، کارام جانم میرود

وان دل که با خود داشتم ، با دلستانم میرود

من مانده ام مهجور از او ، بیچاره و رنجور ازو

گویی که نیشی دور ازو ،در استخوانم میرود


محمل بدار ای ساروان ، تندی مکن با کاروان

کز عشق آن سرو روان ، گویی روانم میرود

او میرود دامن کشان ، من زهر تنهایی چشان

دیگر مپرس از من نشان ، کز دل نشانم میرود

در رفتن جان از بدن ، گویند هر نوعی سخن

من خود به چشم خویشتن ، دیدم که جانم میرود
سعدی شیرازی

#عکس_پروفایل_آقا_مهران