‌

‌
آدم‌های امروز همینند!
دردهایشان را انکار می‌کنند تا قوی به نظر برسند
و روی پای خودشان ایستاده باشند.
اما روزی کم می‌آورند و در نهایتِ خستگی ،
زیرِ آوارِ دردها و مشکلات و حرف هایِ ناگفته شان لِه می‌شوند...
و شما نمی‌دانید که در آن لحظه
با یک روحِ خسته و متلاشی طرفید!
و نمی‌دانید چه سخت است لبخند زدن،
در نهایتِ ویرانی...