ولعدت ضبحا

🧡 ⃟ٖ♧ܢܼܚܚܩِ‌ࡆࡋࡋܣ‌ࡆࡋܝ‌ܥܩٰࡍ߭‌ࡆࡋܝ‌َܥࡅ࡙ܝܩܢ♧
وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا
سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالی که نفس‌زنان به پیش می‌رفتند،

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا
و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهایشان با سنگهای بیابان)،
سوره مبارکه عادیات آیه ۲

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا

و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهایشان با سنگهای بیابان)،

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا
و سوگند به هجوم آوران سپیده دم‌

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا
که گرد و غبار به هر سو پراکندند،

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا
و (ناگهان) در میان دشمن ظاهر شدند،

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ
که انسان در برابر نعمتهای پروردگارش بسیار ناسپاس و بخیل است؛

( سوره العادیات ۱تا ۶)🤎


‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌