‍

‍
وقتی نیستی
حال پرنده ی غربت زده ایی را دارم
که در اقلیم دلتنگی
پرواز می کند به
جستجوی شانه های امن و آشنای تو،،،
باهراس نداشتنت
ترسی روانه وجودم می شود
که ضربان قلبم را
به اندوه نبودن هایت چند برابر می کند....
آمدنت را به هزاران نغمه ی عشق می خوانم
آوازی سر می دهم از بکرترین
واژه ها
که از عمق جانم به سوی تو پرواز مے کند،،،
تورا می خوانم با صدای نافذ عشق
و در بی تابی های دل بیقرارم
زمزمه می کنم  خواستنت را.....