فیلمبرداری شده توسط خودم 🥰

طبیعت همیشه کار خودش را می‌کند و پیش می‌رود بی‌آنکه از من و تو بپرسد آیا این کار خطاست؟ آیا برای کسی مضر و برای دیگری مفید است؟! و ما که از اسرار هستی نا‌آگاهیم باید کنار بیاییم با آنچه برایمان مقدر شده است؛ و یادمان بماند با تمام دردها و رنج‌هایمان این امید است که هر لحظه می‌درخشد، مانند شبنمی به روی جوانه‌ای تازه یا ستاره‌ای که تو چه ببینی چه نه می‌درخشد. مانند طلوعی که مثالِ بارز شروعی دوباره و غروبی که ما اغلب می‌انگاریم که بی‌رحم است، دنیایی که برای من تاریک و برای دیگری روشن است، اما اینگونه نیست زیرا که برای همه‌ی ما گاهی بهشت و گاهی جهنم است و تنها مهم این است که ماچگونه از بین سنگلاخ‌ها و منجلاب مسیر عبور می‌کنیم تا به بهشت دست یابیم، هنرمندانه طی مسیر می‌کنیم یا می‌گذاریم باتلاق‌هایی که ما را نمی‌کشند بلکه هر لحظه به ما می‌چشانند در کام مرگ رفتن چه حسی دارد و بعد رهایمان می‌کنند؛ که جهنم دنیایمان طولانی‌تر از بهشت آن باشد که قطعأ همه‌ی ما در همین دنیا تجربه‌اش می‌کنیم و بعد رها می‌شویم برای همیشه!...

👤مهشید تمسکی