[شالْ آن‌ شالِ سْرخ توُ

[شالْ آن‌ شالِ سْرخ توُ
موجْ، موجِ مویِ تو
نَرم‌ترین حادثه، چه زیباستْ
دورِ رویِ توُ
آفرین، به آخرین
شاهکارِ رویِ تو تویِ اوجِ سادِگی
چه‌زیباست؛
اندوهِ توُ]