لابُد تو هَم یک روزی جا ماندی،

لابُد تو هَم یک روزی جا ماندی،
از رویایی که خودت ساخته بودیش ،
مثل مَن ..
این شهر پُر است از آدمهای جا مانده،
جا مانده توی گذشته،
جا مانده توی خاطرات،
جا مانده تو چشمانِ یک نَفر ..
این شهر پُر است از کسانی که
تاوانِ کارِ یک نفر را،
از یک نفر که بی‌خبر از هَمه‌چیز
از راه آمده می‌گیرند ..
لابُد من هم هَمان قربانیِ بی‌تقصیرِ
بی خبر از همه‌چیز و همه‌جا بودم ..